Alltaf (lesist: oftast) góð saman...

Hin undursamlega Nai Harn strönd...

...þarf nokkuð frekari skýringa við?

Upprennandi súpermódel?

Það er nú gott að það er ekki svona leiktæki í leikskólanum mínum í Lundi...

Með Gaan frænda á góðri stundu...

Áhorfendaskarinn sjaldan langt undan í sveitinni.

Náttúrubarnið...

Gaman í sveitinni.

Svamlað í bæjarlæknum...

Mikki með eitthvert kvikyndið – hvergi smeykur...

Gaan frændi skorar hér ófá stigin hjá frænda litla og frænku...

... á pálmablaðinu, ígildi snjóþotunnar.

Alltaf jafngaman að æfa sig að kafa...

Alltaf jafngaman á bodyborðinu...

Daðrað við myndavélina (ekki í fyrsta sinn)...

Smá virðingarvottur við kóngsa á átttræðisafmælinu...

...skiptir engu máli þótt maður sé í stórmarkaðnum.

Páfuglinn stendur alltaf fyrir sínu...

... Ann tók þessa.

Hallað undir flatt...

... og órakaður í þokkabót, eins og smá má við nánari skoðun.

Nokkur kvikyndi úr undirdjúpunum frá smá köfunartúr sem ég fór í í Janúar til Burma og Taílands...

“Trúðarækjan” (e. Harlequin shrimp) er líka þekkt sem “demantur hafsins”!
Svo sjaldséð er hún og ekki skemmir útlitið. Almættið hefur heldur betur verið í essinu sínu þegar það skóp þetta. Hér er hún búin að næla sér í lítinn krossfisk (rækjan er aðeins um þumlungur að lengd) og þegar búin að klippa af hálfan arm með þessum ótrúlegu klóm.

Þessir ótrúlega litskrúðugu hryggleysingjar eru bertálknar...

...nafnið vísar til þess að tálknin/lungun eru útvortis eins og sjá má (aðeins um þumlungur að stærð hver).

Fiskar...

Svo verður Nemo náttúrulega að fá að fylgja með.

Þetta eru “jólatrjáaormar” (e. christmas tree worm)...

...um 1 – 1 ½ sentimeter á hæð.

Smá krabba- og rækjukokteill...

Fengitími hlébarðaháfa í algleymingi - við Koh Bon í Taílandi

"Hver er það sem vogar sér að trufla okkur á svona óheppilegu augnabliki? Nú, þetta er bara hann Dabbi kafari - blessaður gamli! Við vorum svolítið upptekin, geturðu kíkt við á morgun?" (upplausnin er svolítið lág, ég þurfti að þjappa þessu saman til að koma þessu á netið - ég vona að þetta komist til skila)

Nokkrar frá minningarathöfn (í Patong) um fórnarlömb flóðbylgjunnar 2004 á annan í Jólum.

Sænski sendiherrann hélt tölu sem og ráðherra íþrótta og ferðamála. Allt mjög settlegt og lágstemmt. Og svo var þessi minnisvarði reistur.

Munkar þurfa nú að næra andann með öðru en bara innhverfri íhugun...

Alltaf sama dúllan...

Þessi þarf nú engra skýringa við...

Mikki alltaf að verða sjóaðri og sjóaðri (í orðsins beinni) á brimbrettinu.

Það er svo gaman á leið til Phi Phi að það bara geislar af manni...

Þessar eru svo frá Aðfangadagskvöldi á Mimmi´s. Bara huggulegt – þó varla jólalegt...

Flottur í broddi fylkingar...

...í skrúðgöngu (ein af mörgum) sem farin var til heiðurs 80 ára afmæli kóngsa... með sænsk-taílenska leikskólanum, eins og myndin ber með sér.

Ólíkt því sem margir halda þá þurfa prinsessur nú líka að gera stykki sín...

Smá tilraun...

Allt á fleygiferð í hrísgrjónunum...

Þessi er reyndar síðan fyrr í haust í miðri hrísgrjónauppskerunni en það er einhver sjarmi yfir henni... en ekki má klikka á að klikka á til að njóta!

Tindurinn vinstra megin er Fansipan, hæsti tindur Vietnam – 3143 metrar að hæð.

Gælt við litla fingur. Þessi svargræni litur er jurtaliturinn Indigo, sem smitar allt og alla sem koma við hann.

3 dagar í Sapa, á því var engu að tapa...

Skrapp í 3 daga ferð norð-austur að ferðamannastaðnum Sapa þar sem landslag og náttúrua eru ægifögur og minnihlutahóparnir í meirihluta. Ég minntist á þennan stað í færslu fyrir einhverju síðan og gat þess þá hversu ferðamannavæddur hann væri. Það er vissulega rétt en þó ekki svo (enn sem komið er) að það komi að sök þó maður sé að reyna að komast í snertingu við ósnortna og hefðbundna (að því marki sem þessi hugtök hafa einhverja þýðingu á annað borð) menningu og náttúru.

Bærinn Sapa var uppgötvaður af ferðageiranum fyrir um 5 árum síðan en sem fyrr segir eru helstu aðdráttaröflin annars vegar stórbrotið landslag þar sem skiptast á háir og skógi vaxnir fjallgarðar og djúpir dalir þar sem ár og lækir leika lausum hala. Þess á milli eru hlíðarnar bókstaflega þaktar hinum sérstöku stölluðu hrísgrjónaökrum sem eiga rætur að rekja aftur í aldir. Án þessarar stöllunar, sem krefst mikllar vinnu og lagni að útbúa og viðhalda, væri nánast ekkert hægt að rækta í bröttum hlíðunum. Þetta fyrirkomulag er enda þekkt víða úr álfunni.

Hins vegar trekkja að hinir mögnuðu – og marglitu – minnihlutaþjóðernishópar (alls 27 ólík þjóðarbrot) sem hver talar sitt tungumál og klæðist sínum sérstaka klæðnaði.

Þessir “þjóðbúningar” sem sjá má á myndunum eru vissulega aðdráttarafl í sjálfum sér en fólkið er þess utan sérstaklega vinalegt og brosmilt. Hér, líkt og víða annars staðar, eiga minnihlutaþjóðarbrot undir högg að sækja og vilja verða útundan þegar kemur að þátttöku í þjóðfélaginu hvað varðar aðgang að menntun, atvinnu, heilsugæslu og þess háttar. Hér eru enda fæstir skólagengnir og því ólæsir, en tíðni grunnskólasóknar og læsis í Víetnam eru orðin með því mesta sem þekkist í heiminum. Yfir 90% fullorðinna eru læsir, sem verður að teljast nokkuð gott í jafn fátæku landi. Eitt af því fáa, ásamt t.d. heilsugæslu, sem þakka má kommúnismanum. En óþarft er að fjölyrða um mikilvægi menntunar og góðrar lýðheilsu ef ná á árangri í baráttunni um gæðin í hörðum heimi.

Það má því vel draga þá ályktun að kommúnisminn hafi, þrátt fyrir allt, undirbúið jarðveginn fyrir stórsókn Víetnam í efnahags- og þróunarmálum síðustu 2 áratugi sem og árangur í útrýmingu fátæktar. Oft heyrist talað um hið sósíalíska-markaðsdrifna efnahagsundur og samanburður við kraftaverkið í Kína er jafnan talinn við hæfi, enda njóta bæði ríkin á milli 8 og 9% hagvaxtar og geri aðrir betur. Kína byggir enda líka sinn árangur á tiltölulega vel menntaðri og heilbrigðri þjóð, sem þakka má kommúnismanum, þó það hafi verið dýru verði keypt.

Nema hvað – þetta var nú smá útúrdúr – Sapa er alveg magnaður staður sem óhætt er að mæla með, svo ekki sé meira sagt. Minnihlutakrakkarnir í Sapa, sem ekki ganga í skóla heldur ganga um og selja gestum og gangandi hvers kyns hannyrðamuni og minjagripi á góðu verði, tala reiprennandi Ensku – miklu meiri og betri (að ekki sé minnst á Frönsku) en flestir jafnaldrar þeirra annars staðar í landinu eiga nokkurn tíma eftir að gera. Þau eru sem sagt hvorki læs né skrifandi blessuð, en tala 4 tungumál. Auk útlenskunnar tala þau náttúrulega sitt eigið minnihlutamál auk Víetnömsku.

Þá kom ég við í borginni Lao Cai, sem á landamæri að Kína, en aðeins smá lækjarspræna skilur löndin að. Með smá meðvindi mætti líklega hrækja yfir, ef svo bæri undir.

Þá lagði ég leið mína að hinum rómaða, en fjarlæga og ill-aðgengilega, Sunnudagsmarkaði í Bac Ha. Þar kemur fólk alls staðar að úr nærliggjandi héruðum til að kaupa og selja afurðir sínar; allt frá spriklandi hænum og buffalóum að hrísgrjónalanda og vefnaðarvöru hves konar. Myndirnar tala annars sínu máli.

Fögur er hlíðin...

...ekki síst í Sapa!

Dalalæðan svífur um og sveipar dali og fjöll dulúð og drunga...

...enda erum við í um 2000 metra hæð yfir sjávarmáli.

Þessi hafði svo yfir umsjón með öllu...

...en þessi stúlkukind missti annan skóinn sinn í ána.

Alltaf rogast með einhvern varning í tágabakkörfunni..

...þá getur nú verið gott að hvíla lúin bein.

Á Sunnudagsmarkaðnum í Bac Ha...

...hrísgrjónalandinn í brúsatali hjá þeim gömlu. Enda er eftirspurnin í hámarki nú þegar kólnar í veðri, engin er kyndingin (nema eldstæðið) og lítið annað hægt að gera en að ylja sér innan frá.
Þó má líka kæla sig ef svo ber undir.

Ef eitthvað er ómótstæðilegra myndefni en krúttleg, skítug og fátæk minnihlutabörn...

...eða skrautlegar og framandlegar minnihlutakonur þá er það sambland þessa tveggja.

Það er ekki um annað að ræða en að dröslast með krílin á bakinu allan daginn...

...og virðast þau bara láta sér vel líka.

Hvernig segir aftur í ljóðinu?

He ain´t heavy he´s my brother, eða eitthvað álíka...

Flottir í pilsfaldinum hjá múttu...

Það fer nú væntanlega að styttast í stóra baðdaginn...

...enda ekki vanþörf á að skola aðeins af sér!

Sykurreyrinn alltaf gómsætur...

...þessum kút varð nú svo um við ónæðið að hann gerði aðeins í buxurnar, eins og sjá má ef vel er að gáð.

Ein ég sit og sauma inni í litlu húsi...

...enginn kemur að sjá mig, nema vesæll túristi.

Handbragðið er ekki af verri endanum...

Alltaf verið að sauma eitthvað út og í...

...en einhvern tíma hafa þessar vinkonur nú örugglega séð betur til að þræða nálina.
Svo má vel nýta tímann og spinna garn (strá) á göngunni upp fjallið.

Minnihluti í meirihluta...

...og ein heldur betur með krafta í kögglum!

Þær eru líka heldur betur skrautlegar til fara þessar minnihlutakonur í Sapa og Bac Ha...

Þessar í allra skrautlegusta klæðnaðinum eru reyndar klæddar upp í tilefni dagsins, þ.e. sunnudagsmarkaðarins en ekki til að geðjast ferðamönnunum neitt sérstaklega. Sumir reyndu þó að slá þeim við í skrautlegheitum... og alvopnaðir í þokkabót.

Það er jafnan stutt í brosið hjá þessum dúllum... þrátt fyrir allt.

...og mikil reisn og tígulleiki einkennir þetta kvenfólk.

Þetta kemur óneitanlega kunnuglega fyrir sjónir...

Nýjasta tíska frá hinum sameinuðu litum Benetton... grínlaust! Til sölu í Kringlunni hér í Hanoi.

Oft þarf ekki mikið til...

og þarfasti þjónninn enn á ferð...

Hin huggulega “Tjörn hins endurheimta sverðs” í miðbæ Hanoi.

Þrír ólíkir arkitektúrar koma saman víða í Hanoi, hver tákn síns tíma sem og reyndar sinnar sérstöku hugmyndafræði – hverra heiti byrja öll á K. Veit einhver svarið?

Allt til sölu hjá slátraranum... eins og fyrri daginn.

Ég, Sofia og Raph á góðri stundu á Puku café í Hanoi...

Ein fyrir þá sem eru hungraðir í gátur...

...tekið í dag í tilefni þess að ýtt var úr vör hér í Víetnam nýrri herferð ActionAid og CIFPEN gegn hungri í heiminum – enn ein vitundarvakningartilraunin... svona, vaknið nú!

Hungruð í meira? http://www.actionaid.org/main.aspx?PageID=677 eða http://www.actionaid.org/

Mér var boðið þangað til að hitta mann og annan og taka viðtöl fyrir rannsóknina mína, en ActionAid eru samtök sem eru að vinna að mörgum góðum málum og buðu mér og Raph reyndar síðasta vor að koma í starfsþjálfun (eftir að við vorum búnir að suða í þeim vel og lengi) en við höfðum þá nýþegið boð IFAD.

Þvílíkt bjútí!!!

Surf´s up!

...það er aldrei leiðinlegt á ströndinni!

Nýjasta viðbótin...

Nokkrar til viðbótar af krökkunum...

...hvaðan skyldi hún hafa þetta lúkk?

Aldrei of mikið af poppi...

Bílaflotinn í bakgrunninum er ekki ódæmigerður fyrir Hanoi - fyrir þá sem á annað borð hafa ráð á bíl.

EKKI FYRIR VIÐKVÆMA!!!

...sem fyrr segir þá er hann misjafn smekkurinn mannanna. Ekki segja að ég hafi ekki varað ykkur við!

Nýjasta hobbíið hjá Mikka...

...flottur!

Mmmmmm...gómsætt!